« شاه بان »
برا ی این روستا بعضی اسامی رانام میبرند که سندی برا ثبا ت آنها وجود ند ا رد .
برای
این روستا بعضی اسامی را نام می برندکه ادله ای برای اثبات آنها وجود ندارد .اما
تنها نامی که می توانیم برای آن دلیل محکمی ارائه دهیم نام (شاه بان ) است .ولی
برای شناخت بهتر آن احتیاج به کنکاش و جستجو در دستور زبان فارسی میباشد. اینجانب (مراد شجاعیان ) پس از
ساعتها کار روی این موضوع چندسال پیش متوجه شدم که زبان این روستا همچون زبان
فارسی دارای دستور زبان میباشد منتها کمی تلفظ و الفاظ ها مجزا میباشند.
اما این سئوال در اذعان نقش می بندد که چرا نام
قدیم این روستا (شاه بان) بوده است.؟.دراین موضوع با دو دلیل مهم ومدرک پسند مواجه
می شویم.
اول اینکه مردم روستا هنوز این ده را بنام (شاه
بان) صدا می زنند .قابل توضیح می باشدکه این نام از یک اسم (شاه) و پسوند محافظ
(بان) تشگیل شده است طبق دستور زبان محلی
کلمه (بان) یعنی همان پسوندمحافظ به (اُو) تلفظ می شود مانند (خیابان) که به آن
(خیا اُ)میگویند.
در این مورد اشاره ای به نوشتۀ آقای ولی الله ظفری
استاد زبان فارسی درفرهنگان می شود."در زبان نهاوند واژه های فارسی مختوم به
«بان =ban
» معمولاً «ban »آنها به /vo یا/ bo /
تبدیل می شود مانند:بیابان و پاسبان که تبدیل به بیاوُ و پاسبو می شوند" .
بنابراین همانگونه که ملاحظه فرمودید باکمک گرفتن
از دستورزبان فارسی در اثبات نام قدیم این روستا به نام « شاه بان » جای هیچگونه
تردید و ابهامی باقی نخواهد ماند .
لازم بذکراست که بعضی ها نام قدیم این روستا را
«شاه اُ» (شاه آب ) می دادند. اما بر اساس دستورزبان و کلمات محاوره ای دراین باب
این نام بطور یقین موردقبول واقع نمی شود. چون به هیچ وجه مردم این روستا جهت
نامیدن نام آبادی در پسوند محافظ حرف « الف » را بکارنبرده و نمی برند ،بلکه آنرا
هنوز هم شاه + اُو با ضمه بکار برده و تلفظ می کنند که این اُو معنی بان
است دراینجا باید متذکرشد در این روستا لفظ آب « اَو» با صدای الف تلفظ می شود اما
در لفظ شاه اُو اصلآ حرف الف بکارگرفته نمی شود .
دلیل بزرگتری که وجود دارد این است که در تلفظ
پسوند نام «شاه اُو» لبها بسته می شوند و این دلالت بر وجودحرکت ضمه « ُ » می باشد
.درصورتیکه برعکس درلغت آب « ا َ ُ» لبهاگشوده و بازمی شوند ،و الف با صدای بالا
تلفظ می شوند.
صاحب کشاف در اصطلاحات الفنون می
گوید: ضمة عبارتست از جنبانیدن دو لب به ضم هنگام گفتار که بر اثر آن آواز آهستۀ
مقارن حرف احداث می شود که اگر آن آواز امتداد یابد آواز واو دهد و اگر آن آواز
کوتاه بود ضمّه حاصل گردد. و فتحه عبارتست از گشودن دو لب هنگام گفتار بحروف و
حدوث آواز آهسته ای که آن را فتحه نامند،
کثرت شاهزادگان قاجاریه باعث دردسر این سلسله بر کشور شده بود.اختلاف و جنگ میان شاهزادگان، صفکشی درباریان و دیوانسالاران در مقابل یکدیگر، قدرتنمایی نظامیان و دخالت گسترده نیروهای خارجی از عوامل تشدید این چالش بود. طوریکه منطقه غرب ایران و نهاوند در طول دهه ۱۲۴۰ قمری ـ 1203ش، صحنه زد و خورد خونین پسران فتعلی شاه بوده است.در این جنگها پسران فتعلی شاه، شیخعلی میرزا حاکم ملایر، محمدتقی میرزا حسامالسلطنه حاکم بروجرد ، محمود میرزا حاکم نهاوند ، شیخعلی میرزا حاکم ملایر ، محمدعلی دولتشاه و پسرش محمدحسین میرزا حشمتالدوله حاکم کرمانشاه و نصرالله میرزا حاکم خرم آباد وارد منازعه های شدیدی شده اند.که نتیجۀ آن نا امنی سیاسی و قتل و کشتار،رکود اقتصادی این منطقه و مهاجرت ،فقر و سیهروزی بیش از پیش این مردم بوده است . در دعواهای طولانی محمود میرزا حاکم نهاوند با برادرش محمد تقی میرزا حاکم بروجرد منجر به محاصره شهر و خسارات فراوانی به نهاوند می گردد ،که دراین بین قتل فجیع روحانی بزرگ شهر آقامهدی مولوی و نابیناکردن شاعر توانای نهاوند بنام میرزا ابوالحسن خان امید را در پی داشته است.
شجاعیان
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر